Jan Fabre
België / 1958
Knipschaarhuis II (1990)
Beschrijving
Sculptuur - Bic-balpentekening op houten constructie (Ayos)
350 x 150 x 820 cm
Dit werk is op afspraak te bezichtigen op locatie.
Met documentatie
Tentoonstelling
"Jan Fabre - La route de la terre aux étoiles n'est pas lisse" La Halle Verrière, Meisenthal (F) 2008
"Jan Fabre x Katsura Funakoshi - Alternative Humanities" 21st Century Museum of Contemporary Art, Kanazawa (JPN) 2010, p. 69
"Jan Fabre, The Years of the Hour Blue. Drawings and Sculptures 1977-1992" Busan Museum of Art, Busan (KR) 2013
"Jan Fabre - Knight of Despair / Warrior of Beauty" State Hermitage Museum, Sint-Petersburg, 2016-2017
Literatuur
Gal. der Stadt Stuttgart/Cantz Verlag Ostfildern, 1995, p. 29
Lot essay
Een andere wereld
Deze sculpturale installatie bestaat uit twee monumentale houten volumes die een vorm hebben aangenomen die herinnert aan een schrijn en die symmetrisch zijn opgesteld. Elkeen is volledig betekend en gekleurd - zowel aan de binnen- als aan de buitenzijde - met de blauwe Bic-balpen. Beide hebben ze op een van hun korte kanten een deur, die op een kier staat en die de toeschouwer alleen maar toestaat binnen te gluren en een eindeloze trap te zien. De trap, die de volle breedte van het schrijn inneemt, loopt van de deur helemaal op tot aan het plafond. Buiten de trap valt in het interieur van elk van de schrijnen niets op te merken.
De titel van het werk verwijst naar de symmetrische rug-aan-rug opstelling van twee identieke vormen, zoals de twee benen van een schaar.
Het gebruik van de blauwe Bic-balpen is iconisch voor het werk van Jan Fabre van de late jaren '80 en het begin van de jaren '90. In die periode gebruikte hij de blauwe Bic-balpen vaker voor grote, bijna monumentale, architecturale vormen. Fabre interpreteert overigens dergelijke installaties, ruimten en sculpturen die resulteren uit deze toepassing als een uitbreiding van de notie tekening.
Zo gebruikt hij het blauw van de balpen als kleur van de schemering of van “l’heure bleue”, een begrip dat Fabre vertaalt als het “Uur Blauw”. Het is een symbool voor dubbelzinnigheid en fantasie, terwijl de trap die in onze werkelijkheid nergens heen leidt, kan gezien worden als een metafoor voor de weg naar een andere wereld. De vorm van de schrijnen roepen iconografische associaties op met het Belgische surrealisme, terwijl Fabre ook refereerde aan antieke Egyptische graftombes toen hij het werk becommentarieerde. “Knipschaar-huis II” is een van Fabres meest hermetische en tegelijk een van de meest krachtige, monumentale werken.
(Deweer Art Gal., Otegem)
Ontdek ook
01 / 18