Jan Fabre

België / 1958

Knipschaarhuis II (1990)

Item bewaren Het item wordt opgeslagen in uw myDeVuyst-account
Stel een vraag Bijkomende informatie omtrent het item
194_165_510

Beschrijving

Sculptuur - Bic-balpentekening op houten constructie (Ayos)

350 x 150 x 820 cm

Dit werk is op afspraak te bezichtigen op locatie.

Met documentatie

Tentoonstelling

"Jan Fabre - Tivoli" Gal. Ronny Van de Velde, Antwerpen 1990
"Jan Fabre - La route de la terre aux étoiles n'est pas lisse" La Halle Verrière, Meisenthal (F) 2008
"Jan Fabre x Katsura Funakoshi - Alternative Humanities" 21st Century Museum of Contemporary Art, Kanazawa (JPN) 2010, p. 69
"Jan Fabre, The Years of the Hour Blue. Drawings and Sculptures 1977-1992" Busan Museum of Art, Busan (KR) 2013
"Jan Fabre - Knight of Despair / Warrior of Beauty" State Hermitage Museum, Sint-Petersburg, 2016-2017

Literatuur

"Jan Fabre. Der Leimrutenmann. The Lime Twig Man"
Gal. der Stadt Stuttgart/Cantz Verlag Ostfildern, 1995, p. 29

Lot essay

Een andere wereld


Deze sculpturale installatie bestaat uit twee monumentale houten volumes die een vorm hebben aangenomen die herinnert aan een schrijn en die symmetrisch zijn opgesteld. Elkeen is volledig betekend en gekleurd - zowel aan de binnen- als aan de buitenzijde - met de blauwe Bic-balpen. Beide hebben ze op een van hun korte kanten een deur, die op een kier staat en die de toeschouwer alleen maar toestaat binnen te gluren en een eindeloze trap te zien. De trap, die de volle breedte van het schrijn inneemt, loopt van de deur helemaal op tot aan het plafond. Buiten de trap valt in het interieur van elk van de schrijnen niets op te merken.

De titel van het werk verwijst naar de symmetrische rug-aan-rug opstelling van twee identieke vormen, zoals de twee benen van een schaar.

Het gebruik van de blauwe Bic-balpen is iconisch voor het werk van Jan Fabre van de late jaren '80 en het begin van de jaren '90. In die periode gebruikte hij de blauwe Bic-balpen vaker voor grote, bijna monumentale, architecturale vormen. Fabre interpreteert overigens dergelijke installaties, ruimten en sculpturen die resulteren uit deze toepassing als een uitbreiding van de notie tekening.

Zo gebruikt hij het blauw van de balpen als kleur van de schemering of van “l’heure bleue”, een begrip dat Fabre vertaalt als het “Uur Blauw”. Het is een symbool voor dubbelzinnigheid en fantasie, terwijl de trap die in onze werkelijkheid nergens heen leidt, kan gezien worden als een metafoor voor de weg naar een andere wereld. De vorm van de schrijnen roepen iconografische associaties op met het Belgische surrealisme, terwijl Fabre ook refereerde aan antieke Egyptische graftombes toen hij het werk becommentarieerde. “Knipschaar-huis II” is een van Fabres meest hermetische en tegelijk een van de meest krachtige, monumentale werken.

(Deweer Art Gal., Otegem)

Ontdek ook

193_192_616

Jan Fabre

The Model / The Medium (1988)

192_219_615

Jan Fabre

Anthropology of a planet (Thinking model) (2008)

195_227_737

Luc Tuymans

The Rumour (2002-2003)

195_180_554

Koen Vanmechelen

Cosmopolitan Fossil

195_66_202

Arne Quinze

Stilthouse 1110 (2009)

181_24_79

Jan Fabre

De man die de wolken meet (1998)

502_1_119

Koen Vanmechelen

Virtual Mechelse Fighters (2005)

193_22_75

Wim Delvoye

Euterpe (2001)

503_2_8

Jan Fabre

Spinnekoppen (1988)

188_103_281

Jan Fabre

De Schelde & Hé wat een plezierige zottigheid (1988)

195_35_72

Panamarenko

Vliegende vleugel (1977)

194_139_401

Luc Tuymans

Allo! (2012)

502_1_116

Koen Vanmechelen

Forever (2008)

176_71_225

Panamarenko

Magnetische velden - Champs magnétiques (1979)

192_157_405

Jan Fabre

Boodschapper van de dood (2006)

195_164_477

Panamarenko

Gesloten systemen (1975)

191_165_468

Koen Vanmechelen

Eb en vloed (2003)

157_16_27

Luc Tuymans

Fenêtres (2012)

01 / 18