NEWSFLASH: veiling

Een overzicht van opmerkelijke kunstwerken in deze veiling

Anto-Carte, Karel Appel, Arman, Pablo Atchugarry, Bram Bogart, Emile Claus, Jan Cobbaert, George Hendrik Breitner, Berlinde De Bruyckere, Raoul De Keyser, Paul Delvaux, Wim Delvoye, Gustave De Smet, Léon De Smet, Anna De Weert, James Ensor, Henry Evenepoel, Jan Fabre, Jean Michel Folon, Léonard Foujita, Jean Jacques Gailliard, Keith Haring, Modest Huys, Floris Jespers, Eugène Laermans, Sally Mann, Georges Mathieu, Constantin Meunier, Jenny Montigny, Hans Op de Beeck, Panamarenko, Constant Permeke, Roger Raveel, Léon Spilliaert, Walter Swennen, Edgard Tytgat, Philippe Vandenberg, Frits Van den Berghe, Charles Il Van den Eycken, Rinus Van de Velde, Eugeen Van Mieghem, Théo Van Rysselberghe, Victor Vasarely, Andy Warhol, Henri-Victor Wolvens, Rik Wouters, Maurice Wyckaert, Ossip Zadkine

94. Léon Spilliaert, "Zicht aan de vaargeul van Oostende" (1907) - Est. €75.000-100.000

Veiling


Op zaterdag 17 mei veilt Galerij De Vuyst een bijzondere selectie unieke kunstwerken, van oude meesters tot hedendaagse werken. Meer dan 600 schilderijen, sculpturen, grafiek en andere kunstvormen gaan onder de hamer, met bijzondere aandacht voor topwerken van eigen bodem én internationale kunstenaars. Het volledige aanbod wordt tentoongesteld van 7 tot 14 mei, een week waarin kunstliefhebbers zich kunnen komen verwonderen in onze zalen.

Impressionisme


Één van de blikvangers in deze veiling is “Oliviers à Cagnes” (1906) een doek van Théo Van Rysselberghe. Het is een werk dat doet verlangen naar zomerse dagen aan de Côte d’Azur. Dit werk wordt voor het eerst in 100 jaar aan het publiek getoond nadat het al die tijd in een private verzameling verbleef.  

Het impressionisme is deze veiling sterk vertegenwoordigd, met belangrijke werken van onder meer Jenny Montigny. Op tedere wijze brengt ze kinderen in beeld in de schilderijen “De rondedans” en “Terug van school”. Léon De Smet zet een magistrale impressie neer in het grote doek “Liggend naakt” (1910) en toont bloemenweelde in “Stilleven met schelpen, bloemenboeket en Japanse houtsnede” (1917).

95. Théo Van Rysselberghe, "Oliviers à Cagnes" (1906) - Est. €400.000-600.000

Mediterraan lichtspektakel


Théo Van Rysselberghe raakt op de impressionistische tentoonstelling van 1886 in Parijs volledig in de ban van Georges Seurats meesterwerk “La Grande Jatte”. Het is de aanzet om de pointillistische techniek toe te passen in zijn eigen composities. Vervolgens reist Van Rysselberghe vanuit Parijs samen met Paul Signac en Henri-Edmond Cross, twee boegbeelden van het divisionisme, naar het zuiden van Frankrijk. De warme kleuren, het mediterrane licht en de betoverende omgevingen begeesteren hem. Vooral de Côte d’Azur biedt een fascinerend lichtspektakel, zowel langs de pittoreske kustlijn als in de wilde landschappen van het platteland. Deze omgeving zal een belangrijke impact hebben op het oeuvre van de schilder, en hij zal er een groot deel van zijn carrière vertoeven.

“Oliviers à Cagnes” (1906) toont de weelderige omgeving in het binnenland van het kustdorp gelegen tussen Nice en Antibes. De grillige stammen, de wulpse takken en het bladerdak van de drie oude olijfbomen overschaduwen het voorplan. We krijgen een doorkijk naar het glooiende, groene landschap verderop en het dorp dat verscholen ligt in de heuvels. De hoofdrol in Van Rysselberghes compositie gaat naar de olijfbomen. Nauwelijks krijgt de vrouw links aandacht, die bijna toevallig in beeld lijkt te kuieren.

« La composition tout entière relève du contraste des tons embrasés du soleil couchant et des ombres assourdies et, néanmoins, ci et là puissantes. Ce n’est plus l’harmonie orangée et bleue à laquelle l’impressionnisme nous avait habitué : c’est une harmonie inédite de rose, de rouge, de vert, de jaune et de mauve allant jusqu’au violet. » (Emile Verhaeren in “L‘art flamand” 1899, p. 87)

Het genuanceerde kleurenspel van “Oliviers à Cagnes” is kenmerkend voor Van Rysselberghes groeiende individualiteit aan het begin van de 20ste eeuw.  Hij stapt weg van het strenge pointillisme, dat hij als te beklemmend ziet. In plaats daarvan vult hij het canvas met penseeltoetsen in verschillende vormen en groottes en een harmonieus kleurengamma. De langere verfstreken geven perfect het lichtspel van de zon weer. In diepblauwe en violette tonen weet Van Rysselberghe het magnifieke effect van tegenlicht te capteren, terwijl in de verte intens geel en zachtroze de laatste stralen van een ondergaande zon suggereren. Het einde van de dag is Van Rysselberghes favoriete moment om te schilderen, wanneer de zon het mediterrane landschap hult in een delicaat en complex kleurenpalet.

172. Floris Jespers, "Surprise" (1926) - Est. €100.000-140.000

Avant-garde begin 20ste eeuw


Floris Jespers
zet in “Surprise” (1926) een bijzonder originele compositie neer. Hij biedt ons een enigmatische voorstelling waarin clowns, harlekijnen en een rist gekke figuranten opdraven in een vormentaal ongezien in zijn tijd. Jean-Jacques Gailliard portretteert in “Le raté” (1922) zijn vriend, kunstschilder Carlo Van Her in een persoonlijke stijl die neigt naar zowel surrealisme als abstractie. Ook van James Ensor is er een belangrijk portret uit 1939 van zijn vriendin, de dichteres Claude Bernières. Ossip Zadkine koppelt in de bronzen sculptuur “Statue pour jardin” (1943-1944) dan weer het kubisme aan de antieke oudheid.

231. Ossip Zadkine, "Statue pour jardin" (1943-1944) - Est. €100.000-140.000

Kubisme met een klassieke touch


Ossip Zadkine is geboren in 1890 in Vitebsk, vandaag Wit-Rusland, net als zijn surrealistische collega Marc Chagall. In 1909 belandt Zadkine in Parijs waar hij zich inschrijft aan de Académie des Beaux-Arts. Hij leert het werk van Auguste Rodin kennen, en zijn bewondering voor de eigenzinnige beeldhouwer maakt het moeilijk om zich te schikken naar het academische onderwijs. Na zes maanden zegt hij de schoolbanken vaarwel om zijn eigen pad in de beeldhouwkunst te volgen.

Geleidelijk aan creëert Zadkine zijn eigen stijl. Impulsief, direct en vol geestdrift gaat hij zijn beelden te lijf. In Parijs frequenteert hij de crème de la crème van de avant-garde. Onder invloed van onder meer Jacques Lipchitz wentelt hij zich in het kubisme, maar deze stijl is te star naar zijn smaak en hij zal steeds blijven spelen met figuratie.

Zadkine analyseert zijn figuren tot uitgepuurde vormen, bestaande uit sobere en strenge contouren die een Griekse of Romeinse inspiratie verraden. “Statue pour jardin” (1943-1944) is een klassiek liggend silhouet steunend op een ellenboog. Het lichaam is een synthese van volumes dat vorm krijgt dankzij de afwisseling van elegant gestileerde materie en nauwkeurig uitgespaarde holtes. De getorste houding, waarbij de hand nonchalant over het dijbeen ligt, creëert een dynamiek die het bronzen beeld leven inblaast.

In zijn arm houdt de figuur een gitaar, aan zijn voet ligt een Ionische kapiteel: poëtische elementen die de gevoeligheid van het personage, als liefhebber van muzikale en architecturale schoonheid, kracht bijzetten. Enkele details zijn uitgevoerd in grillige lijnen. Ze brengen een dramatisch chiaroscuro teweeg waarin licht en schaduw voor een theatraal effect zorgen. Zadkine geeft een klassieke touch aan het anders zo bedachtzame kubisme en creëert een vormentaal die volledig uniek is.

Pop Art


Een moment van verstilling komt vanuit onverwachte hoek.  Het werk “Jackie” (1964) van pop-art icoon Andy Warhol toont de voormalig first lady Jackie Kennedy tijdens de begrafenis van haar echtgenoot, haar uitdrukking is verstild en moedig. Een beeld dat ondertussen een onmiskenbaar symbool is geworden van een rouwende natie.

De catalogus omvat ook twee werken van Keith Haring: een originele tekening en de reeks zeefdrukken “Blueprint drawings” (1990). Van Tom Wesselmann is er onder meer een “Bedroom Foot” (1878).

297. Andy Warhol, "Jackie" (1964) - Est. €550.000-800.000

Jackie


Op 22 november 1963 verliest Amerika een politiek icoon. De 35ste president van de Verenigde Staten, John F. Kennedy wordt neergeschoten in Dallas, Texas. De wereld kijkt toe, de media draaien op volle toeren en brengen een exuberant verslag van de noodlottige dag. Met de spotlights gericht op de first lady Jackie Kennedy.

De weken na de aanslag ging Andy Warhol op zoek naar foto’s die de basis zouden worden voor een reeks fotografische zeefdrukken, met als centraal figuur Jackie Kennedy. De acht emotieve portretten van de first lady– van opgetogen momenten in de auto net voor de aanslag tot leed op de begrafenis - vormen een krachtige visuele representatie van de historische gebeurtenis.

Op fotomechanische wijze werden de portretten omgezet naar zeefdruk – een techniek die Warhol vanaf 1962 toepaste. Daarna spiegelde, combineerde en vermenigvuldigde hij ze, om ze vervolgens op canvas over te brengen.

“Jackie” vangt een moment van verdriet op een melancholisch Pruisisch-blauw doek. In dit doek experimenteert Warhol niet met herhaling en juxtapositie, maar met isolatie en spiegeling. Jackie’s gezicht – verstild, moedig en iconisch – werd een onmiskenbaar symbool van de collectieve rouw van de natie.

564. Panamarenko, "Batopillo" (2005) - Est. €140.000-180.000

Panamarenko


Dit jaar zou de kunstenaar 85 worden en wordt gehuldigd met een reeks initiatieven van de Panamarenko Foundation. De eeuwige avonturier kan ontdekt worden dankzij verschillende tentoonstellingen en evenementen in de belangrijkste Vlaamse musea. Onder meer “Batopillo” (2005), een levensgrote sculptuur, getuigt van Panamarenko’s rijke verbeeldingskracht. De catalogus omvat verschillende sculpturen, installaties, tekeningen en meer van de excentrieke kunstenaar, zoals de “Turbo Jet Engine Aladin” (1987), een grote blauwdruk voor “General Spinaxis” (1975) en een “Ijsvogel” (2003).