Overzicht

Roger Raveel België / 1921 - 2013
Op stap met een tekenblad (1965)

 

Tentoonstelling
"Roger Raveel" PvSK, Brussel 1966, tent cat. nr. 50
Documenta IV, Kassel 1968
"Roger Raveel" Westfälisches Landesmuseum für Kunst und Kulturgeschichte, Münster 1983
"De wonderlijke werkelijkheid van Roger Raveel - Het vroege werk" Cobra Museum, Amstelveen 2004
Literatuur
"Het verschrikkelijke mooie leven. Roger Raveel. Schilderijen 1934-1967" Bernard Dewulf, Octave Scheire & Hans Sizoo, Ludion/Cera Foundation, Gent 2003, nr. 350, p. 170 afb.
"Roger Raveel en de Nieuwe Visie" Marc Ruyters, Uitg. Snoeck, Gent 2006, p. 249 afb.
"Roger Raveel. Het overzicht. Schilderijen 1934-2013" Octave Scheire e.a., Ludion, Antwerpen 2013, p. 131 afb. en afb. op de coverbox
Met attest van echtheid door de heer Octave Scheire




ROGER RAVEEL – OP STAP MET EEN TEKENBLAD (1965)

“Ik wou de dingen en de mens zien in een ruim perspectief, binnen hun kosmisch verband. Vandaar mijn streven om een voortdurende interrelatie tussen schilderij en beschouwer, tussen schilderij en omgeving tot stand te brengen. Vandaar ook de leegte in vele van mijn schilderijen, het afsnijden van het gebeuren op het doek, het integreren van een spiegel, het aanhechten van reële voorwerpen… Tevens wil ik door het plastisch intensiveren van de werkelijkheid mijn schilderkunst een absurditeit geven, die ons wakker schudt tot in de hersenen.” (Raveel 1969)

Roger Raveel tracht ernaar “de kunst te laten uitvloeien in het leven”. Hij legt zich erop toe kunst te maken die niet buiten het leven staat, maar die zich juist met het leven vermengt en ermee in dialoog gaat. Dit bewerkstelligt hij door spanningsvelden te creëren op verschillende niveaus: zowel compositorisch, picturaal als formeel, zoals ook te vinden is in ‘Laat uw portret maken als een David ruiter’ (1973, lot 416 in deze veiling).

In het spel tussen realiteit en fictie misleidt Raveel de toeschouwer. Het perspectief van de kunstenaar wordt ons opgedrongen, waardoor we ons met hem vereenzelvigen. Het lege tekenblad frontaal voor ons, voelen we ons aangespoord ermee aan te slag te gaan. De creativiteit van de toeschouwer projecteert zich op het blanco canvas: alle mogelijkheden lijken voor ons open te liggen.

De dikke, zwarte contouren snijden het tekenblad uit de rest van de compositie, die met zijn zachtere kleuren en penseelstreken waarheidsgetrouw geschilderd lijkt. De kunstenaar zelf bewandelt het doek, en tegelijkertijd maakt het schilderij zijn intrede in de omringende ruimte. De grens tussen tekenblad, canvas en ruimte vervaagt. Werkelijkheid, beeld en illusie raken verweven.

 was added to your favorites.

resultaat resultaten

Deze site maakt gebruik van cookies. Als u deze site verder gebruikt, aanvaardt u onze cookie policy. Bent u akkoord?  Ja / Neen   (Meer informatie)