Overzicht

Miguel Ortiz Berrocal Spanje / 1933 - 2006
Torso Benarrabà (Opus 61) (1962)

 

Opmerkingen
De sculptuur rust op een basis die aanpasbaar is aan de gesloten en geopende toestand. De titel van de sculptuur "Benarrabà" refereert naar een stad in de provincie Malaga (Andalusia).
Voor de kijker kan het kunstwerk zowel in open als gesloten toestand als een abstracte sculptuur worden gezien. Niettemin suggereert de titel "Torso Benarrabà" dat de sculptuur een figuratieve torso voorstelt. Ze maakt volgens de kunstenaar als een mannelijk torso ook deel uit van de rubriek Torso's in zijn chronologische catalogus van de sculpturen.
Tentoonstelling
"Berrocal. Exposition de sculptures" Gal. Kriegel, Paris 1962
Literatuur
"Berrocal" Denys Chevalier, Gal. Kriegel, Paris 1965, afb.
"La Sculpture de Berrocal" Giuseppe Marchiori, La Connaissance, Brussel 1973, p. 52 afb.
"Berrocal Catalogo General / Obras Recientes 1974" Miguel Berrocal, 1974, p. 68 afb.
"Antologica Berrocal (1955-1984)" Ministero de Cultura, Madrid 1984, tent. cat., p. 118 en p. 439 afb.
"Retrospective Berrocal (1955-1985)" Centre Culturel de la Communauté Française Wallonie-Bruxelles, Brussel 1985, p. 26 afb.
"Berrocal. 25 Ans de Sculptures editées 1964-1989" Miguel Berrocal, Artcurial, Paris 1989, p. 24 afb.
"Berrocal" Jean Louis Ferrier, Éd. de la Différence, 1989, p. 129 afb.
Wij danken de Berrocal Foundation voor hun hulp bij het catalogeren van dit werk.
Herkomst
coll. Louis Bogaerts, Brussel ca. 1965-1995



Voor het merendeel van zijn iconografische werken heeft Berrocal gekozen voor thema’s uit de klassieke oudheid zonder hierbij andere inspiratiebronnen uit het oog te verliezen. Zijn thema’s zijn mannelijke torso’s, vrouwenfiguren, hoofden en portretten. Over het algemeen gaat het over gestileerde, gereconstrueerde, verminkte delen van het menselijk lichaam. Deze antropomorfe thema’s lenen zich bijzonder goed voor de meest fantasierijke metamorfoses en vormen al duizenden jaren een bron van oneindige variatie in de kunst door de eeuwen heen en dit over de hele lijn. Als men op een objectieve manier de artistieke evolutie van torso’s bestudeert, kan men vaststellen hoe na de vroege barok, tijdens dewelke de fysieke verschijning in contrast is met een inwendige abstractie en complexiteit, een meer anatomische morfologie volgt “waarin de organisatie van de structuren meer naar de essentie neigt, de gewrichten meer functioneel worden en de technische prestaties van de compositie zich concentreren op organische spanningen” (Jean Dypréau, Brussel, 1983).
Documentatie
Met documentatie

 was added to your favorites.

resultaat resultaten

Deze site maakt gebruik van cookies. Als u deze site verder gebruikt, aanvaardt u onze cookie policy. Bent u akkoord?  Ja / Neen   (Meer informatie)